اوریــــــــدې مې هر سهــــــــــــــار تــــــــورې بلبلې
سترګې ستا په نغمـــــــــــــــو بار تــــــــورې بلبلې

خدایه!ژوند مې شین ځنګل دچور کونډي کړې
پکې ګډې پـــــــه چغـــــــــــــار تــــــــــــــورې بلبلې

تورو،تورو شپـــو کې درسره یمه
پرخــــــــه پرګلاب پــه تا خوره یمه

تش دې په کتــو باندې ساه اخلمه
ته که سترګې واړوې زه مړه یمــــه

ستا نظر مې لـــــــه نظر نــه بېرته اوځي
که زړګی مې  د ځیـګر نـــه بېرته اوځي

هوش حواس له مــانه لاړل لیونۍ شوم
لاړو عقل مې لــــــه سر نــه بېرته اوځي

داوردوژبې ديوې پخوانۍ سندرې نه په الهام .
اې کاتب تقدير!!
خوږې خوږې خبرې
دګرمې غېږې عطر
دشونډودلمبواور
دګرمواحساساتو
دتګ راتګ بهير

ځي پــــــــه بدو کې تر پايــــــــــــه ، نه وېريږي
دا اُمت هم اوس له خـــــــــــــــــدایه نه وېريږي

چې وي پروت پر خزانه هغــــــــــه خو مار وي
دُوی به ولې له بډایــــــــــــــــــــــــــه نه وېريږي

ستا دجبین دپلــــــــــــــوشودنمر ستـــــائینه کوم
دژوندپه شپــــه کې درنګین سحر ستائینه کوم

که زه دزړه دپرهر خلــــــــــه راټولــــــــولی نه شم
بیا هم دیار دستمــــــــــګر نظر ستــــــائینه کوم

خپل ایمان له خپل ګومانه خطر مومي
لکه ونه چې له ځــــــــــــانه خطر مومي

وچه خاوره په اوبو لنـــــده دېوال شي
بیاهم بیرته له بارانه خطر مــــــــــومي

ډیوې
تاچې هرطرف تــه دظلمــــــونوډیوې بلې کړې
ماځــکه  دخپلـــــــو فریادونو  ډیوې بلې کړې

هیڅ  خودي  نظر د اخـــــــلاص په ما ونه کړو
ډیرې په لباس دي دوختـــــونوډیوې بلې کړې

نږدې دې زړه پورې نیــــــــولی نشم
دنیا په ځـــــــــــــــان زه خبرولی نشم

د محفل ټولې سترګې مـــاته ګوري
په اشــــارو دې پوهــــــــــــــولی نشم

 غمونه
غم د پاسه په غمونو کی راګیر یم
سوړ اسویلو او دردونو کی راګیر یم

ستا یادونه می هیڅ له یاده نه اووځی
که ډیر هم د دنیا ښکلی مخونو کی راګیر یم

څومره ډېر خیالونه وي او مونږه وو
کور وي دېوالونه وي او مـــونږه وو

هغه دې کلا ګوټ کې ګلان چې دي
دومره مو عمرونه وي اومــــونږه وو

غزل : نور احمد حيران / پکتيا
دا کلی ښه دی په جانان ښه دی
ځکه مې ژوند ښه دی ګزران ښه دی
وايي جانان ياري کې خوند پيداشي
بس کله کله خو هجران ښه دی

غزل : رفيق مهران / پکتيا
دا ستغې سپورې او ښکنځل ښه نه دي
ياره د زړونو ماتول ښه نه دي
اول يې ګوره او بيا زړه ورکوه
هسې بې ځايه زړه بايلل ښه نه دي

غزل : رحيم سکندر / خوست
ته غواړې له ما نرمه نغمه ګله
وی ولې نه شل وارې خوږه ګله
اوښکومې له پښونه غېږ در تاو کړله
وغوړېږه ومې بښه وه ګله