خدایزده چې څنګه دې تنها پریښودم
له ځـــــــــــــان نه لرې دې جدا پریښودم

بېــــــګا مې ټوله شپه له ځان سره ویل
دمینې جنــــګ کې دې اشنا پریښودم

دا مې ګناه  وه چې مې ونه خنـــــــــــــدل
په لویه لار کې دې په دا پریښـــــــــودم

زه په دې تمــــــــــــــه چې وصال به وشي
خو  ټــوله شپــــــــه دې په ژړا پریښودم

مینـــــــــه دې وکړه خو بیــــا لاړې پسې
پـه چـــم ګاونډ کې دې رسوا پریښودم

ښکلي هیڅکلــــــــــــــه نه خپلیږي  وفا
ځکـــــــه په ژوند کې بې وفـا پریښودم
کابل – وزیر محمد اکبرخان مینه