ستا دښايست دچم نه ډېر ه سرګردانه لاړه
دارمانونوقافله ستړې ستومانه لاړه
دلوپټې پیڅکې په خله کې اونظرپه زمکه
هغه په خپلو کړوپخپله شوه پېښمانه لاړه
یوبېوپاري بل بیوپاري ته وې دخېره سره
دپښتنووینه دهر چانه ارزانه لاړه
زه دوزرو پریکولو په چل نه پو هېږم
په لاس راغلې مرغۍ والوته زمانه لاړه
ملګروما ورته تغمې تغمې زړګی ښکاره کړو
هغه دلښتې پشان شاته دخندا نه لاړه
زه اوجانان چې یوتربله ور تر غاړه وتو
یوه شغله غوندې له زمکې تر اسمانه لاړه
شاکره ستا دزړه خمونه به نور هم تازه شي
ګلونه خاندي په دې لاره ګل خندانه لاړه
اقبال شاکر